موسیقی عاشیق های آذربایجان

توضیحات

موسیقی عاشیق های آذربایجان
دکتر حمید سفیدگر شهانقی
ناشر: انتشارات سوره مهر
چاپ اول ۱۳۹۳
۱۸۴ صفحه
شابک: ۶-۰۳-۸۰۲۶۱۹-۰-۹۷۹

هنر عاشیقی کامل ترین هنر مردمی در ایران، جمهوری آذربایجان، ترکیه، ترکمنستان، قزاقستان، قرقیزستان، و حتی گرجستان و ارمنستان است. عاشیق هنرمندی است که یک تنه تار و پود فرهنگ ملی و بومی قوم خود را در هم تنیده و از آن جامعه ای فاخر پدید آورده است که با گذشت زمان، محافل علمی و آکادمیک جهان بیشتر به اهمیت آن پی می برند. تاریخ مدون و مشخص هنر عاشیقی از زمان شاه اسماعیل صفوی آغاز می شود. او، که خود شاعر بوده و «شاه خطایی» تخلص می کرده، ارادت خاصی به عاشیق ها داشته است. از این رو، در این زمان هنر عاشیقی جان تازه ای می گیرد. سرآمد عاشیق های این دوره، «دده قربانی»، از نزدیکان دربار شاه اسماعیل، بوده و دیوان شعرش اولین دیوان مدون شعر عاشیقی است. در فاصله سال ۱۴۷۱ (سال تولد عاشیق قربانی) تا سال ۱۹۲۶ م (سال درگذشت عاشیق علعسگر، سرحلقه عاشیق های معاصر)، هنر عاشیقی همگام با تحولات اجتملعی دستخوش دگرگونی شده و عاشیق های بی شماری را، مانند عابباس توفارقانلی، خسته قاسیم، واله، ملاجمعه، مسکین اسد، ساری عاشیق، خان چوبان و حسین بوزالقانلی در دامان خود پرورده است.
شناخت و بررسی موسیقی عاشیق های آذربایجان، که هدف این کتاب است، در علم موسیقی شناسی به رشته «اتنوموزیکولوژی» گرایش پیدا می کند. «اتنو» در لغت، به مفهوم قوم یا گروه خاصی از مردم بومی یک منطقه است و در ترکیب با کلمه «موزیکولوژی»، به معنای موسیقی شناسی، علمی نسبتا جدید پدید می آورد. هدف اصلی این علم بررسی موسیقی نواحی مختلف جهان، ریشه یابی، و مطالعه تطبیقی آن است. اساس کار این پژوهشگران این علم گردآوری اطلاعات و مدارک، و تدقین و ترویج موسیقی بومی و سنتی در راستای شناخت نیازهای جوامع معاصر است.